پيداست هنوز شقايق نشدي

زنداني زندان دقايق نشدي

وقتي که مرا از دل خود مي راني

يعني که تو هيچ وقت عاشق نشدي

زرد است که لبريز حقايق شده است

تلخ است که با درد موافق شده است

شاعر نشدي وگر نه مي فهميدي

پاييز بهاريست که عاشق شده است

من پذیرفتم که عشق افسانه است

این دل درد آشنا دیوانه است

می روم شاید فراموشت کنم

با فراموشی هم آغوشت کنم

تو را براي تو دوست دارم و زندگي را براي نفس هاي تو

اي کاش مي توانستم باران باشم تا تمام غمهاي دلت را بشويم

اي کاش مي توانستم ابر باشم تا سايه باني از محبت برويت مي گسترانيدم

اي کاش مي توانستم اشک باشم تا هر گاه که آسمان چشمش ابري مي شد باريدن مي گرفت

اي کاش مي توانستم خنده باشم تا روي لبانت بنشينم و غنچه بسته لبانت را بگشايم

اي کاش مي توانستم پرنده باشم و تا دور دست ها به کنار تو پرواز مي کردم

و اي کاش سايه بودم تا نزديک ترين کس به تو مي شدم

آري اي کاش سايه بودم تا هميشه و همه جا همراه و همقدم با تو بودم

عشق زیباست. زیباتر از آنچه که تو میدانی. زیباتر از آنچه که من میدانم.

عشق تصور معشوق است در ذهن عاشق.

عشق پیوندی از جدایی هاست.

عشق معنی نگاه های پرشور است.

عشق تفسیر وجود قلبی پر تپش است.

عشق فریادی در سکوت دلهاست.

عشق پنجره ای به دریای محبت است.

عشق حریری از دلتنگیست که قلب را میوشاند.

عشق جاده ای است که قلبها را به هم پیوند میدهد.

عشق رنگی است که خانه ی متروک دل ما را صفا میدهد.

عشق بارانیست بر کویر تنهایی ما.

عشق در همه جا هست. میتوان احساسش کرد.

عشق یعنی تو. عشق یعنی من...

خداوند یک موجود قوی را خلق کرد و نامش را (مرد) گذاشت

از او پرسید آیا راضی هستی ؟

جواب داد: نه

پرسید چه میخواهی ؟

گفت : آینـــــــــه ای میخواهم که درآن بزرگی خود را ببینم ,

تکیه گاهی میخواهم که هنگام خستگی و

احتیاج برآن تکیه زنـــــــــــــــــم و همدمم باشد ,

نقابی میخواهم که هنگام ضروت درپشت آن مخفی شوم,

بازیچه ای میخواهم که درآن شاد باشم,

مجسمه ای میخواهم که زیبائیش چشم را نوازش دهد,

اندیشه ای میخواهم که درآن غوطه ور گردم,

مشعلی میخواهم که با آن راهنمائی شـــــــوم

عاشق خداوند. مي گفت: «خدايا! اگر مرا به دوزخ بفرستي، به دوزخيان خواهم گفت جرمي نداشتم، جز آنكه عاشق بودم، عاشق خداوند.»

احبك حبين حب الوداد

و حبا لانك اهل لذاك

فاما الذي هو حب الوداد

فحب شغلت به عن سواك

و اما الذي انت اهل له

فكشفك للحجب حتي اراك

فما الحمد في ذا و لا ذاك لي

و لكن لك الحمد في ذا و ذاك

"عاشق تو هستم؛ عشقي كه زمين است و آسماني

هواي تو را دارم؛ هوا پرستم

عاشق تو هستم،

زيرا تو لايق عشقي

عشق تو، همه چيز را از يادم برده است

تو چشمانم را گشودي، پرده ها را كنار زدي و خود را نشانم دادي

من عاشق تو هستم، اما اين تويي كه عشق را در من برانگيخته اي

ستوده تويي، نه عشق من."